Voorbeeld-rubriek

  • Dit is een voorbeeld rubriek. In deze rubriek kun je links plaatsen, dat zijn koppelingen naar andere sites. Verwijder deze rubriek of pas hem aan

  • Google
  • Colostoma: Als het nodig is om een deel van de dikke darm te verwijderen en het is niet mogelijk om twee overgebleven darmdelen aan elkaar te hechten, dan wordt een colostoma aangelegd. De ontlasting verlaat niet langer via de anus het lichaam, maar via een uitgang (stoma) op de buik. Omdat de stoma geen kringspier heeft die de ontlasting binnenhoudt, kan er op elk moment ontlasting naar buiten komen. Vaak produceert dit stoma na het ontbijt de meeste ontlasting. Deze wordt opgevangen in speciaal stomaopvangmateriaal. (dit laten wij zo aan jullie zien). Een colostoma is niet altijd definitief. Het deel van de darm dat naar de anus leidt, wordt soms ontzien na een operatie of in een periode van veel ontstekingen. Komt dit darmdeel niet tot rust en helpt ook het verwijderen van een stuk darm niet, dan kan toch worden besloten een definitief colostoma aan te leggen. Een colostoma kan op verschillende delen van de dikke darm worden aangelegd: hoog of laag op de darm. Hoe dat gebeurt is afhankelijk van de reden waarom een stoma moet worden aangelegd. Bij een tijdelijk stoma wordt soms een dubbelloops stoma aangelegd. Hierbij haalt de chirurg een stuk van de darm door een opening in de buik naar buiten (een darmlis). Dit darmdeel wordt geopend en in de buikwand gehecht. De darm heeft dan een soort omleiding. Bij een eindstandig stoma wordt het uiteinde van de darm naar buiten gehaald en in de buikwand vastgehecht. Er komt alleen ontlasting naar buiten. Het stuk darm dat vanuit het rectum komt, is in deze situatie of helemaal verwijderd of het laatste stuk van de endeldarm is dichtgehecht en ligt nog in de buikholte. In de laatste situatie kan er nog een hersteloperatie worden uitgevoerd.

  • 'Mijn...
  • 3M België - Cavilon...
  • Stoma
  • Stoma
  • Stoma
  • Stoma - darm...
  • Stoma-, Wond-,...
  • Stoma...
  • Beoordeling...
  • Bibliotheek: Baby's...
  • Darm.startpagina.nl/prik...
  • De Nederlandse...
  • Urinestoma: Bij de aanleg van een urinestoma wordt de blaas meestal verwijderd. De twee urineleiders kunnen in de buikwand worden gehecht. (uretero-cutaneostomie), maar dit gebeurt zelden. De meest gebruikte oplossing is de Brickerstoma. Bij een urinestoma is het ook mogelijk een onderhuids reservoir aan te brengen wat met katheteriseren wordt aangelegd, waardoor er geen of klein opvangmateriaal nodig is.
  • De Brickerstoma: Voor de aanleg van een Brickerstoma is een goede afvoer naar buiten nodig. Hiervoor haalt de uroloog een stukje dunne darm van 12 á 15 cm lengte uit het lichaam dat goed doorbloed moet zijn. De darm zelf houdt zijn peristaltiek (samentrekkende bewegingen). Het stukje darm wordt aan één zijde verbonden met de twee urineleiders. Het andere uiteinde wordt in de buikwand gehecht en geopend. Dit vormt de stoma. Omdat het stukje darm (van de stoma) nog altijd de samentrekkende beweging maakt, wordt de urine als het ware naar buiten geperst. De kans is klein dat de urine terugstroomt naar de nieren en daar infecties veroorzaakt. Het is wel zaak hier alert op te zijn door de kleur van de urine in de gaten te houden en te controleren op bloedsporen. De urinestoma steekt twee tot drie cm boven de buikwand uit. Hierdoor kan het opvangmateriaal goed rondom de stoma worden vastgemaakt. De stoma werkt zo als een soort kraantje en de urine loopt direct in het opvangzakje. De plaats van de stoma is in de meeste gevallen rechtsonder op de buik, ook als er tegelijkertijd een darmstoma wordt aangelegd.
  • De continent urinestoma: Er zijn twee technieken ontwikkeld zodat mensen met een urinestoma geen opvangmateriaal nodig hebben. De Kock-pouch en de indianapouch. Deze worden ‘continent urinestoma’ genoemd. De urine wordt opgevangen in hel ichaam in een reservoir, gemaakt van een stuk darm. Het is niet langer nodig stomazakjes te dragen. Het reservoir wordt op bepaalde tijden geleegd (gekatheteriseerd). De stoma wordt afgedekt met een pleister, gaasje of klein opvangzakje. De drager heeft geen last van huidproblemen, omdat regelmatige lekkage vrijwel niet voorkomt. Door de lagere aanleg van deze stoma (bij de navel) kan gemakkelijker zwemkleding worden gedragen. Vrouwen kunnen (weer) een bikini dragen. Daarnaast zijn er ook psychologisce voordelen, omdat de stoma vanwege het ontbreken van opvangmateriaal niet meer zo duidelijk aanwezig is. Er zijn ook nadelen. De operatie om een continentstoma aan te leggen is technisch moeilijk en kent specifieke complicaties. Wie al stomadrager is en een continent urinestoma krijgt moet opnieuw geopereerd worden.
  • Ileostoma: Als het noodzakelijk is om de hele dikke darm te verwijderen of tijdelijk buiten gebruik te stellen, wordt er een stoma op de dunne darm aangelegd. Dit heet een ileostoma. De ontlasting wordt niet langer in de dikke darm ingedikt, maar komt via een uitgang op de buik (de stoma) naar buiten. Een ileostoma heeft geen kringspier. De ontlasting wordt dus niet tegengehouden, maar komt in een zakje op de buik terecht. De stoma produceert de hele dag ontlasting. Als de hele dikke darm is verwijderd, kan het zijn dat de ileostoma definitief is. Wordt de stoma aangelegd om de dikke darm te ontzien, dan kan het een tijdelijke oplossing zijn. Herstelt de dikke darm niet of is het niet mogelijk de stoma op te heffen, dan wordt deze alsnog definitief. Er bestaan nog twee mogelijkheden wanneer de gehele dikke darm is verwijderd. Dit is afhankelijk van een aantal (medische) voorwaarden: de ileo anale pouch en de continent stoma. Een dubbelloopst ileostoma heeft twee openingen: uit de ene opening komt ontlasting en uit de andere komt slijm. Vaak wordt de slijmfistel onderhuids ingehecht, zodat het aan de buitenzijde lijkt alsof er slechts 1 opening is. Dit gebeurt alleen als het gaat om twee stukken dunne darm. Een dubbelloops stoma wordt aangelegd als het verder gelegen stuk dunne darm of de hele dikke darm tot rust gebracht moet worden, Dit kan een tijdelijke oplossing zijn, maar kan ook definitief worden. Bij een eindstandig ileostoma wordt het uiteinde van de dunne darm gehecht in de buikwand. De verderop gelegendikke darm is dan of geheel verwijderd of gesloten in de buik achtergelaten. Het is ook mogelijk dat de dikke darm als eindstandig colostoma wordt ingehecht. De colostoma is dan een slijmfistel. In dit geval is er sprake van twee eindstandige stoma’s. De verderop gelegen dikke darm kan alleen worden gesloten als de toegang tot de anus open is. Het slijm dat in dit darmdeel wordt geproduceerd moet of via de anus of via de slijmfistel het lichaam kunnen verlaten.
  • Ileo Anale Pouch: Heeft iemand nog een anus dan bestaat de mogelijkheid om de darmwerking na te bootsen. Omdat de dikke darm de ontlasting indikt, kan de dunne darm niet zonder meer rechtstreeks op het rectum worden ‘aangesloten’. De ontlasting zou te dun zijn en niet tegengehouden kunnen worden door de kringspier. Een rectum dient normaal gesproken als reservoir voor de ontlasting, voordat deze het lichaam verlaat. Het rectum is er niet meer en moet dus worden nagebouwd. Van het laatste stuk dunne darm wordt dat reservoir, ofwel pouch, gemaakt. Het is daarna mogelijk om weer een gewone ontlastingsfunctie te hebben. De ontlasting komt wel vaker dan gebruikelijk: vijf tot zes keer overdag en ook nog een keer ’s nachts.
  • Continent stoma of kock-pouch: De pouch kan ook onder de buikwand worden gemaakt. De techniek lijkt op de ileo anale pouch (wat wij hiervoor vertelde). De gewone darmwerking wordt hierbij niet nagebootst. Er wordt een reservoir gemaakt met een klep en een stoma op de buik. Het reservoir kan alleen worden geleegd met een katheter. Dit gebeurt vier tot zes keer per etmaal. Deze techniek wordt soms gekozen als de kringspier is beschadigd of slecht functioneert. Er kan dan geen ileo anale pouch worden aangelegd. Vanwege de grotere controle op de ontlasting (alleen als het katheter wordt ingebracht) verkiezen sommige mensen de continent stoma boven een eindstandige ileostoma. Eten en Drinken: Afhankelijk van de plaats op de darm waar de stoma is aangelegd moet rekening worden gehouden met vocht en voeding. Mensen met een ileostoma missen de dikke darm en soms ook een stuk van het ileum. Vocht en zouten zijn in dit geval van belang. In principe ontstaan er bij een normaal voedingspatroon plus de aanvulling van extra vocht, en bij ileostoma extra zout, geen tekorten. Bij een ileostoma of het gemis van een groot stuk dunne darm kan het gebeuren dat er niet voldoende vitamine B12 wordt opgenomen. In die situatie moet deze vitamine afzonderlijk per injectie worden toegediend.
  • Voordat met de daadwerkelijke verzorging wordt begonnen, moet eerst alle benodigheden klaar gezet worden: - Op maat geknipte/gestanste schone huidplaat met opvangzakje - Stomareinigingsdoekjes of non woven gaasjes - Afvalzakjes - Zo nodig specifieke stomaverzorgingsproducten - Zo nodig een spiegel als de patiënt de stoma zelf verzorgd. (in het begin kan een spiegel handig zijn, later lukt het meestal ook zonder) - Persoonlijke verzorgingsproducten - Leeg eerst het ileo-of urinezakje voor het verwijderen - Water (via douche, wastafel of een bakje) Het aanbrengen van een ééndeligopvangsysteem: - Zorg dat de huid goed droog is - Breng eventuele andere verzorgingsproducten aan (barriere crème, pasta, beschermende film enz) - Pel het beschermfolie of papier van de achterkant af van de al op maat geknipte huidplaat - Vouw de huidplaat naar voren dubben onder de onderzijde van de opening - Leg de omgevouwen onderzijde van de huidplaat tegen de onderzijde van de stoma aan - Druk met één hand de plaat rustig aan - Trek de huid een beetje strak - Neem met de andere hand de bovenkant van de huidplaat en klap/trek deze over de stoma heen - Druk de huidplaat aan en controleer of er geen bubbels, ribbels inzitten, wrijf deze er anders uit - Let op of de kraantjes en sluitingen dicht zijn - Leg de hand nog circa 1 min. Op de huidplaat over de stoma zodat deze lichaamstemperatuur krijgt en optimaal plakt. Het verwijderen van een ééndeligopvangsysteem: - Pak aan de bovenkant van de huidplaat een puntje van de plaat - Neem in de andere hand een vochtig gaasje en druk de huid voorzichtig van de huidplaat weg (plaats het vochtige doekje zo dicht mogelijk tegen de huidplaat; de lijmlaag is water oplosbaar - Leg een droog gaasje op de stoma, bekijk de achterzijde van de verwijderde huidplaat goed. Dit geeft informatie over plekken rond de stoma die mogelijk meer bescherming of vulling nodig hebben omdat er al lakkage was of om toekomstige lekkage te voorkomen. Soms, bijvoorbeeld met warme dagen, verzadigt de huidplaat sneller door zweet en is vaker wisselen van de huidplaat noodzakelijk. - Reinig de huid rondom de stoma voorzichtig met vochtige gaasjes of doekjes, werk van buiten naar binnen (douche mag ook) - Dep de huid voorzichtig droog met een droog gaasje - Verzorg de huid verder volgens persoonlijke verzorging. Het aanbrengen van een tweedeligopvangsysteem: - Zorg dat de huid goed droog is - Breng eventuele andere verzorgingsprodukten aan - Pel het beschermfolie of – papier van de achterkant van de al op maat geknipte stanste huidplaat af - Trek de huid een beetje strak - Leg de huidplaat om de stoma heen en druk voorzichtig de huidplaat tegen de huid aan - Controleer of er geen bubbels, ribbel inzitten, wrijf deze eruit - Let op of kraantjes en sluitingen dicht zijn - Het opvangzakje van onderen naar boven op de huidplaat bevestigen - Controleer of het zakje goed vastzit, door het zakje in het midden ter hoogte van de stoma te pakken en rustig stevig naar beneden te trekken - Leg de hand nog ong. 2 min op de huidplaat over de stoma zodat deze lichaamstemperatuur krijgt en optimaal plakt. Verwijderen van een tweedeligopvangsysteem - Verwijder eerst het opvangzakje van boven naar beneden (om te voorkomen dat er nog output uit lekt) - Pak aan de bovenkant van de huidplaat een puntje van de plaat - Neem in de andere hand een vochtig gaasje en druk de huid voorzichtig van de huidplaat weg (plaats het vochtige doekje zo dicht mogelijk tegen de huidplaat de lijmlaag is water oplosbaar) - Leg een droog gaasje op de stoma - Bekijk de achterzijde van de verwijderde stoma - Reinig de huid rond de stoma voorzichtig met vochtige gaasjes of doekjes, werk van buiten naar binnen - Dep de huid voorzicht droog met een droog gaasje - Verzorg de huid verder bijv. met persoonlijke spullen.
  • Kock-Pouch: Bij de kock-pouch wordt van de laatste 50 cm dunne darm of het eerste stuk dikke darm een reservoir gemaakt. De chirurg maakt het reservoir door twee stukken darm in de lengterichting te openen, aan elkaar te hechten en dubbel te klappen. Er worden twee kleppen gemaakt door aan beide uiteinden van het reservoir een deel van de darm binnenstebuiten te keren. Door de druk in de buik worden de wanden van de klep tegen elkaar aan gedrukt. Op die manier blijft de urine in het reservoir en kan niet naar buiten stromen. De uitgang wordt vaak in de navel gehecht, zodat deze niet of nauwelijks zichtbaar is.
  • De Indiana Pouch: Een andere methode is de Indiana Pouch. Voor het inwendige reservoir wordt de laatste 10 cm. Van de dunne darm en het eerste deel van de dikke darm gebruikt. De overgang van de dunne darm naar de dikke darm bevindt zich al van nature een klep (klep van bauhini) die het terugstromen van de ontlasting in de dunne darm moet voorkomen. Die natuurlijke klep speelt een belangrijke rol om lekkage vanuit het urinereservoir te voorkomen. De uitgang van de Indiana pouch wordt meestal in de navel gehecht en is daardoor nauwelijks zichtbaar.
  • Kwaliteitseisen van stomamateriaal: Het is belangrijk dat het opvangmateriaal een gevoel van veiligheid geeft, het moet daarom aan verschillende kwaliteitseisen voldoen: • Het materiaal moet huidvriendelijk zijn en er mogen geen scherpe kanten aanzitten • De huidplaat moet voldoende kleefkracht bezitten en voldoende absorptievermogen hebben • Het verwijderen en aanbrengen van de huidplaat moet pijnloos zijn en mag de huid niet beschadigen • Het materiaal moet gebruiksvriendelijk en eenvoudig aan te brengen zijn • Het materiaal moet flexibel zijn en bewegingsvrijheid niet belemmeren • Er moet een goed bevestigingssysteem van opvangzakje aan de huidplaat zijn. • Het opvangmateriaal mag nooit lekken, geen geur doorlaten, niet kraken of ritselen • Het materiaal moet voorzien zijn van een koolstofluchtfilter • De vormgeving moet esthetisch verantwoord zijn.
  • Soorten systemen: Tweedelig opvangsysteem: bestaat uit een huidplaat waarop zakjes worden geklikt, geklemd of geplakt. De huidplaat het liefst 2-3 dagen laten zitten. Het opvangzakje kan geleegd of gewisseld worden afhankelijk van het soort stoma. Eéndelig opvangsysteem: bestaat uit een dunnere huidplaat, waaraan het zakje al vast zit. Bij het verschonen wordt het gehele systeem verwijderd. Dit gebeurt 1-3 maal daags.
  • Verschillende opvangzakjes: Open zakjes zijn aan de onderkant te openen. Ze zijn te sluiten met een sluiting die al aan het zakje vastzit of met een speciaal klemmetje Voor het legen ervan moet de sluiting worden losgemaakt en kan de ontlasting worden geloosd in bijv. het toilet. Deze zakjes worden gebruikt bij dunne of brijige ontlasting, zoals na de operatie en bij ileostoma’s. Gesloten zakjes zijn rondom idcht en worden gebruikt bij vastere ontlasting. Gesloten ééndelige zakjes zijn ook in doorspoelbare uitvoering verkrijgbaar. Deze zakjes kunnen geheel of gedeeltelijk in het toilet geworpen worden. Het voordeel is dat iemand nooit afhankelijk is van de aanwezigheid van een afvalemmer. Alle andere zakjes mogen niet in het toilet maar moeten in een afvalemmer worden gedeponeerd. Urinezakjes hebben een kraantje (tapje) aan de onderkant. Hierdoor kan het urinezakje worden geleegd in bijv. het toilet. Aan het kraantje kan ook een zak (nachtzak) worden gekoppeld met een grotere opvangcapaciteit. Urinezakjes zijn voorzien van een terugslagventiel waardoor de geloosde urine niet terug kan lopen naar de stoma. De zakjes worden soms toegepast bij zeer dunne ontlasting. De zakjes zijn in verschillende uitvoeringen verkrijgbaar zoals: Transparant: voor vlak na de operatie, zodat de stoma goed geobserveerd kan worden zonder dat het zakje hoeft te worden verwijderd. Wit: meestal is alleen de achterzijde wit en de voorkant doorzichting Beige: geeft meer discretie omdat de inhoud van het zakje niet zichtbaar is Gedecoreerd: voor jongeren of kinderen waardoor het zakje niet zo ‘klinisch’ aandoet Met overlap aan de voorzijde: geeft de mogelijkheid van discretie en daarnaast is het mogelijk de stoma te observeren zonder het materiaal te hoeven verwijderen.